پیرامون وبلاگ و وبلاگ نویسی من

بعضی از دوستان وقتی من رو میبینند میگن که فلان پستت خوب بود یا نبود یا فلان بود یا بیسار بود! من هم سعی میکنم که نظرشونو دقیق بپرسم و بپرسم چرا و چجوری فکر میکنند که میتونه بهتر شه. از همین تریبون هم میخوام که بدون پرده نظرشونو تو کامنت ها بگن و مطمئن باشن من میخونم و اگه میخوان میتونم نمایش ندم.
ولی ذکر یک نکته رو هم واجب میدونم 🙂 وبلاگ من مخاطب میلیونی نداره. حتی میتونم بگم پا ثابت هاش هم به تعداد انگشتان دست هم نمیرسه! و همین یه ویژگی برای اینکه من بدون این که فکر کنم چه چیزی پر مخاطبه و چه چیزی ممکنه باعث بشه پست هام خونده نشه ، بنویسم و منتشرش کنم. وظیفه من نشر تجربیاتمه نه گدایی برای گرفتن مخاطب. که باور دارم اگه قسمت باشه و خدا بخواد ، مخاطب مناسب پست مناسب رو و وبلاگ مناسب پیدا میکنه!
نکته ی دیگه این که همین عامل باعث میشه من همیشه بهترین چیز هارو نشر ندم! طبیعی هم هست که بهترین چیز یه دونه است! (وگر نه بهترین نبود!) برای من مداوم بودن پست هام مهم تر از بهترین بودنشونه ( مداوم بودن رو با بی کیفیتی و پر کمیتی یکسان ندونید!) دلیل تجربی هم دارم : نوشتن باعث رشد نوشتن میشه و اگه ما قراره صبر کنیم تا یه نوشته یا پست خفن بنویسیم تقریبا هیچ وقت انجامش نمیدیم!

…همین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *